Blog
Blog: Na de Belgische zaken: de eerste feitenrechter spreekt
Hof ’s-Hertogenbosch heeft de eerste uitspraak gewezen waarin het nieuwe misbruikkader van de Hoge Raad uit het Curaçao-arrest en de Belgische zaken wordt toegepast. De uitspraak laat zien dat dit beoordelingskader inmiddels als algemene maatstaf wordt gebruikt voor buitenlandse houdsterstructuren. Daarnaast verschuift de aandacht naar de economische rechtvaardiging van iedere afzonderlijke tussenschakel en lijkt een klassieke dividenddoorstroom niet langer een noodzakelijke aanwijzing voor misbruik. De recente conclusie van A-G Kokott in Neo Group werpt bovendien nieuw licht op de reikwijdte van de antimisbruikbepaling van de Moeder-Dochterrichtlijn.
Bijdrage liber amicorum Hans Peek: De ontvangsttheorie met een Peekse plot.
In deze bijdrage voor het liber amicorum van Hans Peek staat de ontvangsttheorie van art. 6:9 Awb centraal. Aan de hand van de regels over tijdige indiening, verzending per post en doorzending door onbevoegde bestuursorganen wordt uiteengezet hoe de bestuursrechter omgaat met termijnkwesties. Vervolgens krijgt het onderwerp een luchtige wending met een typisch “Peekse” variant op de ontvangsttheorie: een per ongeluk verzonden e-mail waarin een ongezouten voorlopig oordeel wordt gedeeld met de wederpartij. Een praktijkanekdote die laat zien dat informele communicatie soms verrassend effectief kan zijn.
Noot: Beroep fictieve weigering niet, maar ingebrekestelling wel onredelijk laat gedaan
Een rechtbank oordeelt dat een beroep wegens niet tijdig beslissen op een WOZ-bezwaar ontvankelijk en gegrond is, ondanks dat de ingebrekestelling pas geruime tijd na het verstrijken van de beslistermijn werd verzonden. Toch wordt geen dwangsom toegekend over de periode voorafgaand aan de uitspraak, omdat de ingebrekestelling als onredelijk laat wordt aangemerkt. De uitspraak illustreert de steeds strengere benadering van de dwangsomregeling in de bestuursrechtelijke rechtspraak. De vraag rijst of daarmee niet geleidelijk afstand wordt genomen van het oorspronkelijke doel van de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen.
Noot: Herbeoordeling privacy-organisatie Belastingdienst
De Autoriteit Persoonsgegevens concludeert dat de Belastingdienst ondanks zichtbare verbeteringen nog steeds onvoldoende “in control” is op de eigen privacyorganisatie. De kernproblemen — onduidelijke verantwoordelijkheden, gebrekkige centrale regie en complexe governance-structuren — blijken grotendeels ongewijzigd ten opzichte van 2024. De AP kwalificeert de tekortkomingen inmiddels als structureel en verlangt herstel uiterlijk per 1 juni 2027. In de noot wordt ingegaan op de bestuurlijke en rechtsstatelijke betekenis van deze kritiek en de vraag of de aangekondigde maatregelen voldoende zullen zijn.
Noot: Ambtelijk verzuim leidt tot vernietiging navordering en geen vergrijpboete door ontbreken grove schuld
Wanneer verliest de inspecteur het recht om na te vorderen? In deze uitspraak maakt de rechtbank een scherp onderscheid per belastingjaar. Voor 2017 leidt stilzitten van ruim 21 maanden tot een fataal ambtelijk verzuim, waardoor navordering strandt. Voor 2018 blijft navordering wél in stand, maar sneuvelt de vergrijpboete wegens het ontbreken van grove schuld. Een leerzame casus over voortvarendheid, dossieropbouw en bewijspositie.
